นั ด ลิ ง ™ 的个人资料NutCha..照片日志列表 工具 帮助

日志


7月7日

จะมีบ้างไหม

จะมีบ้างไหม

ในวันที่ใจมันจะยอมแพ้  วันที่มองไม่เห็นแสง 
วันที่ชีวิตไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรง....ไม่มี
เหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ  และยังจะเจอพายุฝน
ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา   ที่จะพบกับใครสักคน
แล้วเค้าจะเดินเข้ามา  ยื่นมือดึงให้ฉันนั้น
เห็นแสงทางข้างหน้า  เติมพลังชีวิตให้ฉันนั้นพบกับตา
ในวันที่ฉันนั้น.....ไม่มี   อะไรจะเหลือเลย
ปัญหาทยอยเข้าสุม  มาคอยจะลุมให้แพ้
ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา  ที่จะพ้นจากความอ่อนแอ
แล้วเค้าจะเดินเข้ามา  ยื่นมือดึงให้ฉันนั้น เห็นแสงทางข้างหน้า
เติมพลังชีวิตให้ฉันนั้นได้พบกับตา  ในวันที่ฉันนั้นไม่.....มีใคร
เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแท้ ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ 
ทำให้ฉันได้รู้ ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ  ตราบใดที่ความหวังยังมี
ฉันจะรอวันนั้น  เพราะฉันรู้ว่าเขามีอยู่จริง  และจะไม่ทิ้งให้ฉันไหวหวั่น
เขาไม่ใช่แค่ความฝัน  ฉันนั้นจะรอคอยวันเวลา ที่จะพ้นจากความอ่อนแอ
 

ความรัก ความคิดถึง และความไว้ใจ

ระหว่างความรักที่คนสองคนติดตามเป็นเงาของกันตลอดเวลา
กับความรักที่คนสองคนที่อยู่ห่างกันบ้าง
และหัดทำอะไรด้วยตัวเองเป็นบางครั้ง
ความรักแบบหลัง จะมีอยู่นานกว่า
เพราะความห่างจะทำให้เกิดการคิดทบทวน
ไปถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นกับหัวใจ
ไม่ใช่ปล่อยให้เรื่องดีๆผ่านไป
โดยไม่เก็บมาใส่ใจสักเรื่อง
และไม่ใช่ปล่อยให้เรื่องที่เผลอทำร้ายกัน
เลยผ่านไปโดยไม่คิดหาต้นเหตุและวิธีแก้ไข
การทำอะไรด้วยตัวเอง ก็เช่นกัน
มันเป็นเรื่องสำคัญที่เราจะผูกพันแต่ไม่ผูกติดทั้งชีวิตไว้กับคนที่เรารัก
มีเขาเป็นกำลังใจ ไม่ใช่มีเขาเป็นคนคอยทำทุกอย่างแทนเราทั้งหมด
เพราะไม่ว่าคนสองคนจะรักกันมากแค่ไหน
ก้คงไม่มีใครก้าวเดินแทนใครได้และคงไม่มีใครหายใจแทนใครได้
 
ลองทำตัวเราเองให้เป็นผู้หญิงเข้มแข็งดู แล้วเขาจะรักในสิ่งที่เธอเป็น
ไม่ต้องเป็นคนที่วิ่งตาม แล้วเขาจะยอมเดินช้าลง เพื่อได้เป็นคนเดินข้างๆเธอ
 
คงเคยได้ยินเหมือนกันใช่ไหม?
" ห่างไกลเพื่อให้หัวใจได้คิดถึง "
ประโยคนี้ไม่ใช่แค่วรรคหนึ่งของบทกวีสวยงามเท่านั้น แต่มันเป็นใจความสำคัญที่จะทำให้รักมีอยู่อย่างมั่นคง
ก็ประโยชน์อะไรล่ะ  ที่เธอจะมีรัก เพียงเพื่อจะรู้จักแค่คำว่ารัก โดยไม่เคยรู้จักคำว่า คิดถึง และเป็นห่วง
เมื่อรู้อย่างนี้แล้ว  นับแต่นี้ต่อไป ถ้าจะต้องห่างไกลหับคนรัก
ก็อย่าหมดเวลาไปกับการหวาดระแวงว่าเขาจะไปมีคนอื่น
ลองมองในด้านดีบ้าง  ลองใช้เวลาตอนที่ไม่เจอกัน
คิดถึงเรื่องราวดีๆที่ก้าวผ่านเด้วยกันมา
แล้วเธอจะพบว่า...ความรักนั้น  ถ้าเป็นรักที่แท้จริง
ไม่ว่าจะมีเหตุการณ์ให้ต้องห่างไกลสักกี่ครั้งกี่ครา
ที่สุดแล้วก็จะกลับมาใกล้
เพราะความไว้ใจ...
จะทำให้คนสองคนยังมองเห็นหัวใจกันชัด
และความคิดถึง...
จะทำให้ความรักมีความมั่นคง

ความรักไม่ใช่การวิ่ง 100 เมตร

ความรัก   ไม่ใช่การวิ่ง 100 เมตร
 
ตอนเริ่มรักกันใหม่ๆ
ไม่ว่าใครก็มีเรี่ยวแรงที่จะทำทุกอย่างเพื่อความรักได้ทั้งนั้น
เสียสละได้ ยอมได้ ทุ่มเทได้ ไม่มีอะไรที่ไม่ได้  นอกจาก "หายใจแทนกัน
ซึ่งการที่เธอมีความรัก แล้วเป็นได้อย่างนี้
ก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี
เพราะการทำสิ่งใดก็ตามเพื่อความรัก ด้วยหัวใจที่แท้จริง
สิ่งนั้นย่อมดีงาม และทำให้เกิดการเรียนรู้การักคนอื่น
เพียงแต่ในขณะที่เธอเริ่มรักกัน ก็ไม่อยากให้เธอลืมว่า....
ความรักไม่ใช่การวิ่ง 100 เมตร
ที่เธอจะวิ่งออกตัวจากจุดสตาร์ทอย่างรวดเร็ว
มีพลังเท่าไหร่ มีเรี่ยวแรงเท่าไหร่ ก็ใส่ไปเต็มที่
แต่...ความรักคือการวิ่งมาราธอน
ที่เธอต้องวิ่งอีกยาวนาน
หัวใจของความรักคือความสมำเสมอในการเอาใจใส่ ดูแลซึ่งกันและกัน
ไม่ใช่ทำทุกอย่างให้ดีแค่วันนี้วันเดียว
แต่ในทุกๆวันต่อจากนี้ เธอต้องทุ่มเทเพื่อความรักได้ รักจึงจะมีอยู่กับเธอ
ฉะนั้นถ้าเธอทำทุกอย่งอย่างรีบร้อนไปหมดในระยะเรื่มต้น
มันก็เสี่ยงที่เธอจะเหนื่อยเร็ว หมดแรง แต่ไปต่อไม่ไหว
ทั้งที่ยังวิ่งได้ไม่ถึงห้าสิบเมตรด้วยซ้ำ
"ความรักที่แท้จริง" ถ้าเธอมั่นใจในความรู้สึกนี้มากพอกับใครสักคน
"ตัวจริงของกัน" ถ้าเธอมั่นใจในคำนี้มากพอกับใครสักคน
ลองปล่อยให้ความรัก....วิ่งไปบนเส้นทางแบบช้า-ช้า
ค่อยๆทำความรู้จัก ค่อยๆเรียนรู้ในนิสัยใจคอของเขา
และเปิดโอกาสให้เขาได้เรียนรู้ชีวิตของเธอด้วย
ค่อยๆปรับในสิ่งที่แตกต่าง ค่อยๆวิ่งคู่กันไป
บางช่วง...ก็จับมือกันบ้าง บางช่วง....ก็อาจปล่อยมือกันบ้าง....ด้วยความไว้ใจ
และในตอนที่เหนื่อยล้า ก้ช่วยกันประคับประคองด้วยการเป็นกำลังใจให้
แล้ววันหนึ่ง...คนสองคนก็จะวิ่งไปถึงเส้นชัยพร้อมกัน
โดยไม่ทิ้งอีกคนให้ล้มลงอยู่ข้างหลังเพียงคนเดียว
7月6日

มันก็จิงอะนะ

1. เรามีความสามารถในการเป่านกหวีดด้วยเท้าได้ ด้วยการเหยียบเส้นเหลืองบนชานชาลา BTS

2. บนรถไฟฟ้าที่แน่นขนัด ให้ลองเดินเข้ามากลางตัวรถสักนิด จะรู้ว่ามีที่พอยืน คนกรุงเทพฯเป็นโรคจิตอ่อนๆ ชอบยืนกันช่วงหน้าประตูรถไฟฟ้า

3. ถ้ามีคนเอาซองมาให้คุณด้วยตัวเอง ส่วนใหญ่มักจะไม่ใช่เรื่องดี อย่างน้อยก็เป็นกฐินผ้าป่า

4. สะพานลอย มักไม่ค่อยไปสร้างตรงที่คนข้ามถนนกันเยอะๆ มักจะเยื้องไปอีกกว่า 100 เมตร

5. อยากมีคนเคารพนบไหว้? ลองไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าบางแห่งดู แล้วท่านจะได้รับการเคารพเยี่ยงผู้มีอุปการะคุณ แม้ว่าจะซื้อปากกากะหลั่วแท่งละสามบาทห้าบาท

6. ถ้าคุณเขียนอะไรดีๆลงไปในอินเทอร์เน็ต (หรือกระทั่งในหนังสือพิมพ์ก็ตาม - หมายเหตุผู้เขียน) อีกไม่นานมันก็จะย้อนกลับมาหาคุณ ในสภาพเดิม ยกเว้นชื่อคนเขียน

7. อย่าคิดว่าถ้าตั้งเสียงมือถือเป็น "ธรณีกรรแสง" แล้วจะไม่มีใครใช้เสียงนี้ซ้ำกับคุณ


8. มีคนยอมจ่ายเงินเพิ่มอีกหลายพันบาท เพียงเพื่อแลกกับมือถือรุ่นที่ฟังวิทยุ FM/AM ได้

9. และมีคนอีกมาก ที่ลงทุนซื้อคอมพิวเตอร์ใหม่ราคากว่าสามหมื่นบาท เพื่อเอามาจำลอง (Emulate) เล่น เกมของเครื่องเพลย์สเตชั่น ราคาสามพันกว่าบาท

10. หมอดูส่วนใหญ่ ชอบพยายามทายว่า เรามีตำหนิ ไฝ ฝ้า ราคี อยู่ตรงที่ไม่ควรจะมี แล้วเราก็จะพยายามไปหาจนเจอแล้วฮือฮาว่า - โห แม่นว่ะ

11. เพื่อนของเราบางคนฝันแม่น - เวลาที่หวยออกไปแล้ว

12. อีกหน่อยเสื้อวัยรุ่นผู้หญิง คงมีขนาดเท่าถุงมือเบสบอล

13. ประโยคว่า "ชั้นหวังดีนะ (ถึงพูด)" มักจะมีเรื่อง ไม่ค่อยดีตามมา

14. การไม่ทำตัวอยู่ในกระแส ถือเป็นกระแสอย่างหนึ่ง

15. โปรแกรม Word ใน Microsoft Office 2000 มีคุณลักษณะพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง คือการพยายามเดาเราจะทำอะไรอยู่ตลอดเวลา แต่น่าสงสารว่า มันไม่เคยเดาถูกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

16. คนที่ทำงานให้คนรวยนานๆ ในที่สุด เขาจะทำตัวรวยยิ่งไปกว่าคนรวยเสียอีก

17. คนที่กล้าสวมเสื้อยืดกางเกงขาสั้น
ลากแตะ เข้าห้างหรูหรือร้านขายของราคาแพงได้ บางครั้งเขาอาจจะเป็นลูกค้าที่มือหนักที่สุด

18. ของที่เรา "ว่าจะ" ซื้อ เมื่อเราจะซื้อ มันมักจะไม่มี

19. ของที่เรามั่นใจเสมอว่าอยู่ตรงนั้น จริงๆมันจะไม่ค่อยอยู่แล้ว

20. คำว่า "แน่ใจนะ" เป็นคำพูดที่ทำให้คนเสียความ มั่นใจได้ง่ายที่สุด

21. ถ้าคุณเถียงกับใครจนเขาบอกว่า "ยอมแพ้" เช็คให้แน่ว่าเขายอมรับเหตุผลคุณ หรือเขารำคาญคุณ

22. คนที่เคร่งศีลธรรมมากๆ บางคนเห็นคนอื่นเลวไปเสียหมด

23. ผู้หญิงเกือบทุกคน อยากแอบดูรูปโป๊ในเน็ตอยู่ลึกๆ ... โดยเฉพาะรูปโป๊ผู้หญิงอีกต่างหาก (อันนี้แม่นแฮะ มัยมันรู้ฟ่ะ)

24. ไม่ใช่ทุกคนที่จะห่อลิ้นได้

25. และก็ไม่ใช่ทุกคนอีกนั่นแหละ ที่ชอบกลิ่นสูบบุหรี่ ... ไม่ต้องไปเผื่อแผ่เขา (โดนเผื่อแผ่ประจำ)

26. คำหยาบไม่ได้ช่วยให้ดูจริงใจขึ้น

27. เมื่อถูกใครสักคนด่า, รอยยิ้ม คือการด่ากลับที่เจ็บปวดและส่งผลรุนแรงที่สุด
7月5日

ชีวิตคนกับสิ่งที่ตรงข้าม

ชีวิตคนกับสิ่งที่ตรงข้าม

บอกกับตัวเองว่าจะเลิกทำบางอย่าง ... ... แต่ก็ไม่เห็นว่าจะเลิกได้อย่างที่พูด

เคยคิดจะไว้ผมยาว อยากให้ยาวถึงกลางหลัง ... ... แต่ยาวไม่เท่าไหร่ก็ตัด เพราะรำคาญ

เคยคิดวางแผนจะทำโน่นทำนี่ให้กับชีวิตตัวเอง ... ... แต่ก็ไม่เคยทำได้ซักครั้ง

ชอบใครคนหนึ่ง รู้ว่ามาเป็นแฟนกันไม่ได้ ... ... แต่บางครั้งก็ยังแอบหวังอยู่เล็กน้อย

เหมือนจะรู้จักตัวเองดีกว่าใครๆ ... ... แต่บางครั้งต้องถามคนอื่นว่าเราเป็นยังไง

เหมือนจะเป็นตัวของตัวเองมาก ...... แต่ที่จริงทุกสิ่งไม่ใช่เรา

รำคาญคนบางคน ...... ทั้งที่เขาดีกับเราจะตาย

เหมือนจะรู้ใจ เข้าใจ ... ... แต่บางครั้งเหมือนไม่เป็นอย่างนั้น

อยากสวย ... ... ทำไมมันไม่สวย (ก็ไอ้กระจกเฮงซวย ส่องแล้วไม่สวยแบบเนี้ย)

บางครั้งอยากรอ ..... แต่ก็ไม่อยากให้นานนัก

อยากบอกให้รู้ว่าคิดยังไง ...... ก็ได้แต่เก็บไว้ข้างในไม่กล้าบอก

อยากทำอะไรดีๆให้ใครซักคน ...... แต่เขาไม่อยู่ให้เราได้ทำอะไรให้แล้ว

อยากย้อนเวลากลับไปทำสิ่งดีๆ ...... แต่เราไม่มีเครื่องย้อนเวลา


อยากได้ A ... ... แต่ขี้เกียจอ่านหนังสือ

อยากวางความเกลียด ... .. แต่พอเห็นมันแล้ววางไม่ลง

อยากเป็นคนที่ใครๆ ก็รัก ใครๆ ก็คิดถึง ... ... แต่ดันทำตัวให้คนอื่นเกลียด

ร้องขอความเห็นใจ ความรัก ความเอาใจใส่ ... .. แต่ไม่เคยดูว่าคนอื่นเขามีให้หรือเปล่า

มีความรักให้คนอื่นเสมอ ... ... แต่ไม่เคยรักตัวเอง

บอกว่าอย่าบอกใคร ... ... แต่ก็บอกเองทุกที คนอื่นๆ เขาคงรู้กันหมดละมั้ง

มันเกิดขึ้นเรื่อยๆ และเกิดต่อไป ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่จะสิ้นสุด