ใน " นิยามแห่งรัก "
มีมากมายร้อยพันที่เราได้ขีดเขียน..รังสรรค์แต่งแต้ม..ขึ้นมา
ของคนโน้น....เป็นอย่างนี้
ของคนนี้....เป็นอย่างนั้น

" ความรัก "..คือ....
คือ อะไรก็ย่อมแล้วแต่เราอยากจะให้เป็น

" ความรัก "..ไม่มีเหตุผล....
เคยกันบ้างไหม..ที่รักใครสักคน..โดยที่ไม่รู้สาเหตุ..โดยที่ไม่เหตุผล
ก็..ฉันรักของฉัน..ยังไงก็จะรัก..ใครจะทำไม....

" ความรัก "..ทำให้ใครบางคนรู้สึกดี..อิ่มเอม..เต็มตื้น..สุขใจ....
มีความหวังกับร้อยความฝัน..ไม่เดียวดาย..ไม่อ้างว้าง....
แต่ " ความรัก "....
กลับทำให้ใครบางคนร้อนรุ่ม..กระวนกระวาย..สับสน..
เหมือนคนที่หาทางออกให้กับตัวเองไม่เจอ

บางคน..พอใจที่จะมี " ความรัก "..ขอได้แค่ " แอบรัก "
มีความสุขกับภาพพระจันทร์บนผืนน้ำที่สวยงาม
มีความสุขกับเงาหมอกควันลางๆที่ราวกับว่าจะเอื้อมมือคว้าจับได้
แต่ในความเป็นจริง..สิ่งเหล่านี้..เอื้อมมือคว้าเท่าไหร่ก็ไม่มีวันได้สัมผัส..ไม่มี....

บางคน..พอใจที่จะหยุด และ จบความสัมพันธ์แบบนี้
ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อคนอีกคน หรือ เพื่อตัวเอง
ยอมที่จะ " เจ็บปวด "....
ยอมที่จะ " ร้าวรานใจ "....เพียงลำพัง

แต่ " ความรัก "..ใช่ว่าจะจบลง..หรือ..สิ้นไป
เพราะนี่....เป็นแค่การเริ่มต้นของ " การมีความรัก "
เป็นการเรียนรู้ที่จะก้าวไป....นี่เป็น " แรกก้าว "
เป็นการยอมรับสภาพ..บางอย่าง..สู่การ " ย่างก้าว "
นี่ใช่ไหม....บางเสี้ยวอณูของ " ความรัก "

ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก
คนเราไม่สามารถสั่งใจให้รู้สึก
อย่างนั้น อย่างนี้ กับใครได้
หากใจไม่รัก .. ก็ .. คือ .. ไม่รัก
และ .. หากใจรัก ..
ก็คงบอกความรู้สึกว่า ..
ไม่รัก .. ไม่ได้

ไม่มีคำว่า "ถูก" หรือ "ผิด"
ในเรื่องของความรัก
ความถูกผิด มันอยู่ที่ ..
เราซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของเรามากน้อยแค่ไหน